Şevqiy Bektöre

[AlperenKIRIM]

Qırım İçün

Ah! Ey, yeşil ada, ey, ana yurdu,
Parçalarken seni şimalniñ qurdu.
Nerde? Yoqmı bugun bir altın ordu,
İmdatqa qoşsın, isterim qana?

Beñzetirim seni saçılan ''ah''a,
Quturan dalğalı Bahri Siyaha,
Oksüzsiñ, esirsiñ de şimalei
İñlersiñ, faqat diñleyen qana?

Ey, Vatan, ey, Ana! Ulusıñ, ulu,
Er koşeñ qaraman, şeitle tolu.
Bilirim sendedir cennetiñ yolu,
Gidip de, oğruña can veren qana?


1917 s. Noyabr.

[AlperenKIRIM]

АYT, ÇАTIRTАV!
Аyt, Çаtırtаv, sırıñı, çоqmı dеrdiñ?
Bеkçisisiñ bu yerdе bir qudrеtniñ.
Süyrip çıqtıñ köklеrgе, аq bulutqа,
Tаnışsıñ sеn bu eski, öksüz yurtqа.
Köp yaşаdıñ, köp kördiñ, köp çеktiñ belki,
Sеn bir tilsiz tаrihsıñ — eñ evelki.
Nеlеr ötti bаşıñdаn, köp yaşıñdаn,
Qаysı izni sоrаyım аq tаşıñdаn?
Аğаç kеsip tаvıñdаn yurtlаr qurğаn,
Kimdi sеndе burunğı iş buyurğаn?
Köz yaşıñmı bаşıñdа аğаrğаn tumаn?
Yazdа, qıştа muñsirеp, bürkürеp turğаn.
Bаşıñ, sаçıñ аğаrğаn, nе kеdеr kördiñ?
Qаydаy qаyğı, qаy dеrtmеn dеrtlеnip yürdiñ?
Qаy bulutlаr qаrаrtıp, yürеgiñ yaqtı?
Qаy qоllаrmаn silindi bаşıñnıñ bаhtı?
Kim bаltаlаp tаvıñnı yaqıp yıqtı?
Qurtbоrüñni kim qıstаp, tаrğа tıqtı?
Yürеgiñdе оt bаrmı, tütüniñ çıqа?
Eruviñ yoqmı kеñ köktе, nе cаnıñ sıqа?
Küntuvuştаn köç etip, töbеñdеn ötkеn,
Kölgеñе qоnıp, köp vаqıt tınışlаp kеtkеn.
Bitsin dеrdiñ, tükеnsin, bir nеfеs аl,
Mеnim dеrtli hаlqımnıñ bаğrındа qаl!

[RiverRat]

TATARLIĞIM

Tatarlığım, tuvğan yerim
Balalıqtan süyemen.
Olar içün köp vaqıtlar
Cırlay-cana küyemen.
Qayda barsam, men köremen,
Ğarip tatar saçılğan.
Öz bağında qoqlamağa
Yoq bir güli açılğan.
Qayteceksiñ, öz bağından,
Öz tilinden pek ğarip.
Lâkin kimge aytacaqsıñ
Sen bularnı til carıp.
Qattı celmen atılğanlar
Tavğa, taşqa ya carğa.
Cartı dünya mezar bolğan
Tatarlıqqa, tatarğa.
Er mezarnıñ baş ucunda
Toqtap töktim közyaşım.
Er birine çıñlarımdan
Yasap tiktim baş taşın.
Qol köterip dua ettim
Yüregimden hudayğa.
Uzun, qutlı ömür bersin
Barı öksüz anayğa!

1913 s.

[RiverRat]

QIRIM AQQINDA

Derendir deñiziñ,
Suvuñda - qayıq!
Ne güzel adasıñ
Maqtavğa lâyıq!
Yüksektir dağlarıñ,
Serendir avañ.
Bilmeyim, ne vaqıt
Baqılır davañ...
Savarmı tumanıñ
Başıñdan, Çatır-tav?
Körermi şu künni
Menim başım sav?

1912 s.

[RiverRat]

QIRIM CAĞALARI

Kök qarara, cel arta,
Tolqunlarnı qabarta.
Tınış-tınış cermen kök
Deren tolıp iç tarta.
Öküne deñiz, köpüre,
Ökürükley, cekire,
Cerniñ qara betine
Turmay şap-şap tüküre.
Artqa-artqa tartılıp,
Bir epkinmen oqtala,
Baş etalmay, soñunda,
Parçalanıp toqtala.
Mına şimdi bir qızday
Sırınğanda sırına,
Fış-fış yuqlay cağanıñ
Başın castap qırına.
Kimer eriş baladay
Urunğanda uruna,
Qatseñ bavı tabılmay,
Aqıl cetmey sırına.

1922 s.

[RiverRat]

TÜRK YAVRUSINA

İşte, yavrum, şu kördigiñ al bayraq
Mazlum halqnıñ köz yaşıdır, ahıdır.
Asırlarca peltelenmiş, birikmiş,
Qan renkine tamğan yürek qanıdır.

İşte, yavrum, şu kördigiñ al bayraq
Faqır halqnıñ köz bebegi, canıdır.
Aqqı içün zindanlarda çürügen,
Şeit olıp, ölenlerniñ qanıdır.

İşte, yavrum, şu kördigiñ al bayraq
Evelleri sürünirdi yerlerde.
Faqat bugün ta köklere yükselmiş
Şarqta, Ğarpta dolaşiyür seferde!

Elbet, yavrum, şu kördigiñ al bayraq
Qan ağlayan bir yapraqtır tarihtan.
Bir qığılçım kibi kökke fırlanmış
Mazlumlarnıñ qalbindeki yanıqtan.

Tabın, yavrum, bayrağıña canıñle,
Tarihına aqqıñ bütün yazılsın!
Qılıçıñle, qalemiñle, küçüñle
Aqsızlıqqa teren mezar qazılsın!

«Yañı Çolpan», № 1

[RiverRat]

VATAN ÖZLEMİ

Canlar sınıq, başlar töben, ölüdayın sarğayıp,
Mañray-mañray cüremiz bir qozudayın mañrayıp.
Yüz otuz cıl içinde tap negizden cığılıp,
Çilday tozdıq, darqaldıq, cat-cav qaldı sığayıp.
Qaysı taşnı köterip, qarağanda astına,
Babayımnıñ bir parça süyeginden bar anda.
Toprağıñnıñ, taşıñnıñ qurbanıman, Vatanım,
Oğurıñda tökülsin bir avuççıq al qanım!
Küldirmege yüzüñni süye-süye can berip
Ödemesem aqqıñnı, men ne içün tuvğanım?
Anayıma ant içtim Yeşil Curtqa barmağa,
Can tenimden çıqqance cavdan açuv almağa.

İstanbul, 1915 s.

(özlem - asretlik)