İdris Asanin

[RiverRat]

PEŞMAN
(Safiye bitaynıñ yırı)

Geceler, geceler, qara geceler,
Köküsimni pıçaqsız yara geceler.
Yuqlamay diñlenem, şalonlar keçeler.
Tuvğanlar, köydeşler vatanğa köçeler.

Ayrılıq, ayrılıq, aman, ayrılıq.
Eñ beter dertlerden yaman ayrılıq!

Tuvğanlar yurt qura ana vatanda,
Men qalam yabanda, göñlüm o yanda.
Neyleyim çarem yoq, ayatım uryanda,
Qanatı qırılğan quşım boranda.

Ayrılıq... Ne vaqıt biter ayrılıq,
Eñ ağır dertlerden beter ayrılıq!

Yaş edim, yatqa yar oldım men bilmeden,
Ne tenbi, ne ögüt, olmadı kimseden.
Açılğan gül edim, sarardım, soldım
Evlâdım, erim dep, bağlanıp qaldım.

Ah, keçken künlerim, soñki peşmanım,
Ne vatan, ne millet, qayda öz şanım!!

Ot alıp yanam men, körülmey dumanım.
Bu dertni körmesin qan içken duşmanım,
Men pek keç añladım, teren aldanğanım,
Ne büyük şan eken olsa öz vatanıñ!

Geceler, geceler, bu uzun geceler,
Soñsuzdır derdimday bu qara geceler.

İdris Asanin

Aprel 18, 1998 s.
Bağçasaray   


Bonu oquğan soñ birden 'Ayrılık' degen azerbeycan halq yırı aqılıma keldi. Onıñ sözleri de nağmesi, de pek güzel

Fikrimden geceler yatabilmirem
Bu fikri başımdan atabilmirem
(Tekrar)
Neyleyim ki sene çatabilmirem
Ayrılık ayrılıK aman ayrılık
Herbir dertten ala yaman ayrılık
(Tekrar)
Uzundur hicrimden kara geceler
Bilmirem ben geldim hara geceler
(Tekrar)
Buruktur hicrimden kara geceler
Ayrılık ayrılıK aman ayrılık
Herbir dertten ala yaman ayrılık

Aşağıdaki bağlantıdan şu yırnı Reşid Beybutov icrasında diñley bilirsiñiz:
http://www.izlesene.com/video/muzik-resid-behbudov---ayrilik-fikrimden-geceler/619005

Ayse anav Safiye qartiyniñ aqayı azerbeycanmı edi? 

[RiverRat]

ADETİMDE YOQ EGİLMEK

Adetimde yoq egilmek,
Egilmez bir çinarım men.
Afat qopsa baş üstümde
Egilmeyip turarım men.

Men halqıma ters zatlarnen
Ömür boyu barışmadım.
Yelge köre yüz çevirip,
Egilmege alışmadım.

İnan, şair egilirse,
Yurtnı basar soñsuz accı.
Ener bütün bir milletniñ
Memleketi, tahtı, tacı.

Aqılsızlıqqa boyun egse
Şair coyar ğururını.
Afat qopar, yaşın urar,
Millet coyar oğurını.

Men halqımnıñ nefesinden
Ateş alğan bir ocağım.
Taqdir otqa atsa bile,
''Milletim'' - dep yanacağım.

Çoq sınadım bu dünyanı,
Sefasından çoq cefası.
''Egilmeycem!'' - dedim, kene
Aq küreşi - can sefası.

12.06.1999 s.
Bağçasaray

[RiverRat]

ZAMANDAŞIMA

Ölümden qorqma iç,
Yoq olmaq ökünç..!
Tiriley coyulmaq ondan daa beter.
Qıdırma ölümden saqlağan bir küç,
Adalet küreşi,
O saña eter.
O tınmay halqıñnen bir safta yürmek,
Bugünniñ tañında yarınnı körmek.
Beşikten sabiy de yarıqqa baqa,
Daa dün dünyağa kelgen bu göñül
Ümütli baqışnen yüregim yaqa.
O artıq cansız et kesegi degil.
Etrafqa köz ete, nelerdir aray,
Zan etem keçmişni, yarınnı soray.

Olmasa Yurt içün bir aziz niyetiñ,
Peşmanıñ faydasız, em yahşı bil ki,
Qalmasa yarınğa miras bir hızmetiñ
Deñişir soluğan yüzüñniñ renki.

Köydeşim, vaqıt az. Aşıq sen sabağa,
Küneşniñ nurları yüzüñe tökülsin.
Aqqımız yoq artıq, şay yuqlap qalmağa,
Tende can bar ekeç bu dertler sökülsin!

Avgust 26, 1997 s.
Kezlev 

[RiverRat]

MENİM AVTOPORTRETİM

Ne ağızdan, ne yazılı
Yoq kimsege vasiyetim.
Belki bir kün kerek olur,
Mına avtoportretim:

Orta boylum, niyetim aq
Yetim körsem horlanam.
Qayğım daim tolu quçaq
Halqım içun zarlanam.

Külsem, faqat siyrekte bir.
Külem arsız-allâqnı.
Yazıqsınam devir-devir,
Körip ğamsız bu halqnı.

Yuqu mende adet degil.
Raatlıqnıñ özü yoq.
Endi çoqtan söndi göñül
Mothaylardan közüm toq.

Eki yüzlü, betsizlerni
Köre-köre töñüldim.
İçmey sarğuş, essizlerni
Ezmek istey göñlüm.

16.05.1997 s.
Aqmescit

[RiverRat]

UYMA YAVUR SÖZÜNE

Biz, Azizim, birge östik, büyüdik,
Ralelerimiz mektepte yan-yana.
Sevgi, sayğı, söz birligi, bir edik.
Menim anam oldı saña da ana.

''Vatan!'' - dedik, keldik vaqıt saylamay,
Topraq tilep piketlerde oturdıq.
Gece-kündüz küçümizni ayamay,
Ana yurtta biz er kesday ev qurdıq.

Endi ayat öz yoluna mingende,
Nasıl şaytan seni yoldan döndürdi?
Cümle alem ana yurtqa kelgende,
Seniñ yurtqa sevgiñni kim söndürdi?

''Tez qaytırım'' - dediñ evden çıqqanda,
Göñlüñ suvuq, sanki ayaz, qar ediñ.
Endi oylay, fikir etem yatqanda,
Aziz, çoqtan sen yavurğa yar ediñ.

Bir baladay aldanğanım bilsem de,
Kene közüm yolda, seni bekleyim.
Çin-yürekten ıncınsam da, küysem de,
Men ayatnı sensiz tasvir etmeyim.

Ep zan etem, bitti ayat şırnığı,
Sensiz şeer közüme hor körüne,
Menim içün söndi dünya yarığı,
Sen ayrılıq otu yaqtıñ göñlümde.

Barsam deñiz yalısına dalğalar,
Fısırdınen seni menden soraylar.
Kökke yetken mavı mermer qayalar
Seni tuvğan saillerde araylar.

Kel Azizim, uyma yavur sözüne,
Yurt sevgisi, menim sevgim, evlâdıñ
Şavle saçar göñlüñe, yüzüñe,
Kerçek ayat qurmaq olsa muradıñ.

İyün, 1997 s.
Aqmescit-Bağçasaray   

[RiverRat]

ANAMNIÑ DUASI
("BİR AVUÇ TOPRAQ" şiir cıyıntığından)

Göñlünde kâ sevinç, kâ teren ğam,
Ömür boyu dualar etti anam.
Dey edi o: "Kin tutıp, ya intiqam
Günalarğa batmasın iç bir insan."

Tañrım, saqla saña sadıq ruhumızın,
İrit afat dağınıñ qarlı buzın.
Bitmez olsun dünyada insaf ve ar,
İnsan körsün insandan itibar.

O yürekten ibadet ete edi,
Künü faqat duanen öte edi.
Adamlarnıñ müşkülin anam
Kendi meşaqqatı derdi zan ete edi.

O bir dağnıñ tübünde, küçük köyde,
Yaşay edi eski güzel bir evde.
Köre edi o mından kâinatın
Hayal ile dünyanıñ yedi qatın.

Duasını küçüne ğarip anam,
Can-yürekten işana, qana edi.
Bu dünyanıñ ''azğanı, batqanına"
Ateş alıp yürekten yana edi.

Qabul olur duası er sözünde,
Anam buna şübesiz, ketti emin.
Hayal etem, o şimdi köz ögümde,
Başı töben, secdede, RUHUNA AMİN!

[RiverRat]

AYAN ÇOQRAQ

Gece-kündüz şırıldaysıñ, aqasıñ,
Közüñ yolda qara sevda vurğunday.
Söyle, kimni bu yollarda baqasıñ,
Yüce dağnıñ töpesinden yorulmay?

Seniñ yeşil yoluñda kim dolana,
Hatrelerni baylağanlar başıña?
Bu yigitler kimler edi, ayt maña,
Kimler edi adın yazğan taşıña?

Sen bu asret nağmelerni çalasıñ,
Gece-kündüz toqtamayıp aqaraq,
Yeşil yurtqa daim sadıq qalasıñ,
Bu yerlerniñ azizi, sen 'Ay-Çoqraq'.
 
İç şübesiz fısırdıñda bugün de,
Eşitkenim ötmişlerniñ sözleri.
Saña kelgen taş soqaqlar yüzünde
İskit, sarmat dedelerimniñ izleri.

Aziz çoqraq, sırlarıñnı aç maña,
Mücdeleyim onı aziz halqıma.
Bil ki, çoqtan sevda yürem men saña
Endi zaman oña baqa, saqınma!
 
Etrafında tereklerde tüslep ep
Yañarmaqta körem artıq künden-kün.
Keldim saña, sırlarımnı açam dep,
Tökmek içün dertlerimni men bugün.

28.07.2003
Aşağı Fotisala

[rincheime]

 
Небо — пояс загубленной жизни моей,
 
Слезы падших — соленые воды морей,
 
Рай — блаженный покой после страстных усилий,
 
Адский пламень — лишь отблеск угасших страстей.