BİZ ARAB DEĞİLİZ, AMMA TATAR DA DEĞİLİZ EFENDİM. ÇÜNKİ ‘TATAR MİLLETİ’ BİZLERDEN BAMBAÞKA BİR MİLLETDİR.
Siz Tatar olmayabilirsiniz, herkez Tatar olacak diye bir kaide yok; ancak siz Tatar değilsiniz diye, koskoca Tatar Milleti soyunu inkar edecek değil.
Ben şahsen öyle her bilim adamının yazdığı kitaba ve makaleye sazan balığı gibi atlayıp, inanmam. Önce sorgularım ve mantığımı çalıştırırım; çünkü çoğu asimilasyon amaçlı yazılıyor. Asimilasyonda bir soykırım çeşididir. Günümüzde artık fiili soykırımlar pek yok; ancak asimilasyon adı altında soykırım, bütün hızıyla devam ediyor maalesef.
Hadi ben Cailim diyelim, bütün Tatar aydınlarıdamı Cail?
Kırımlı Tatar Şair ve Bilgini Bekir Sıdkı Çobanzade
Bekir Sıtkı Çobanzade Kimdir ?15 Mayıs 1893'te Karasupazar'ın Argın köyünde doğan Çobanzade tüm Tatar dünyasının en büyük dil bilginlerinden biri olarak kabul ediliyor
İlk ve orta tahsilini Karasupazar`da yaptıktan sonra 1909`da liseyi okumak için İstanbul`a gelir. Burada Arapça ve Fransızca`yı öğrenen Çobanzade, 1915`te Odesa`ya giderek Slav dillerini öğrenir. 1916`da Budapeşte Üniversitesi`ne giden alim, burada Codeks Cumanicus`u inceler ve 1920`de bu üniversitede doktor ünvanını alır. Almanca, Fransızca, Arapça, Macarca, Çekce ve Lehçe`yi çok iyi bilen Çobanzade, Tatar şivelerinin hemen hepsiyle ilgili eserler vermiştir. "Rusya Tatarlarının Kültür Hayatının Gelişmesi Üzerinde Bir Deneme" (1915), Türk Edebiyatında Yeni Akımlar" (1916), "Kırım Tatarcası`nın Grameri Hakkında İlmi Bir Deneme" (1924), "Kumukların Dili ve Sözlü Edebiyatı Üzerine Etüdler" (1926), "Nevai`nin Dili Üzerine" (1926), " Tatar Diyalektolojisi" (1927), "V. Tomsen" (1927), "Azerbeycan Türk Edebiyatı`nın Yeni Dönemi" (1930), "Azerbeycan Türk Dilinin İlmi Grameri" (1930), "Yabancı Dil Öğretiminin Temel Metodu Meseleleri" (1932), "Özbek Dilinin Öğretiminin Temel Metodu" (1932), "Karaçay Balkar Dili Üzerine Notlar" (1932), "İbni Mühenna`nın Türk Grameri" (1933), "Kitab-ı Dedem Korkut`un Edebi Lengüstik Tahlili" (1935) gibi eserleri bu gün hala ilmi değerini muhafaza etmektedir.
Büyük bir Türkolog olan Bekir Sıtkı Çobanzade, alimliği kadar şairliği ile de ün kazanmıştır. Onun "Yaz Akşamı Üy Altında", "Tuvdım Bir Üyde", "Oy Suvuk Şu Gurbet", "Ah Tabılsam", "Suv Anası", "Tunay Taşa", "Anam", "Bulutlar" gibi şiirlerinin de bulunduğu "Boran" isimli şiir kitabı 1927 yılında basılmıştır.
"CANI CIL COK BİZLERGE, BİZLER TATAR” Yazımızın başlığını sanırım çoğunuz Türkiye Türkçesine aktarmadan da anladınız. "Yeni yıl yok bizlere, bizler Tatarız” demek. 15 Mayıs 1893'te Kırım'ın Karasubazar şehrinin Argın köyünde dünyâya gelen, Avrupa üniversitelerinde okuyan, daha sonra Azerbaycan'da yaşamak zorunda kalan ve milliyetçi Tatar aydınlarının pek çoğuna uygulanan, ırkçılıkla, casuslukla, akla gelebilecek bir sürü ithamla ve devlet düşmanlığı yaftasıyla 13 Ekim 1937'de Azerbaycan'da kurşuna dizilen Bekir Sıdkı Çobanzâde, 1919 yılının 1 Ocak'ında Budapeşte'de bulunduğu sırada, herkesin bayram coşkusu içinde yeni yıl kutlamaları yaptıkları bir sırada, kendisinin ve milletinin başına gelen felâketleri, karanlık yarınları ve ümitsizliği tâ iliklerine kadar hissederek, şu şiiri yazmıştı:
"Bin Dokuz Yüz On Dokuz" 'Hava suvuq, kök bulut, cavun cava..
Penciremni acı cel kaga, cuva
Cañı cılnı bekliymen yañgız qalıb,
Otken cıldan her işke hesab alıb..
Otken cıl da cetmedi oñganlıqğa,
O da ketti batırıp peşmanlıqğa..
Men bu cılnın işlerin aytalmayman,
Oylarıma lâyık söz tabalmayman..
Canı cılnıñ cok menim söz kıskası,
Bizim dünya muñlarnın qart dünyası.
Bizniñ caşav qaygusu, tasasıman,
Cün hırkası, koturlu asasıman,
Bir uzun cıl, son künü suvuq mezar..
Cañı cıl cok bizlerge, bizler Tatar..."
Şiirin Türkiye Türkçesine aktarılmış şekli: "Hava soğuk, gök bulut, yağmur yağıyor..
Penceremi keskin rüzgar itiştiriyor, yıkıyor..
Geçen yılı bekliyorum yalnız kalıp,
Geçen yıldan her iş için hesap alıp..
Geçen yıl da yetmedi bahtiyar olmağa,
O da gitti batırıp pişmanlığa..
Ben bu yılın işlerini söyleyemiyorum,
Düşüncelerime uygun söz bulamıyorum..
Yeni yılım yok benim, sözün kısası,
Bizim dünya, bunaltıların kart dünyası..
Bizim hayat kaygısı, tasası ile,
Yün hırkası, yaralı asası ile,
Bir uzun yıl, son günü soğuk mezar..
Yeni yıl yok bizlere, bizler Tatar.."
Budapeşte, 1 Ocak 1919
Kırımlı Tatar Şair ve Bilgini Bekir Sıdkı Çobanzade ‘’TATAR TÖGÜLMEN!’’ DEGENLERGESüglün cılının dördinci ayında,
Macarlar Eli’nin bir qızgın cayında..
Cetişdi Batu Han qart Dunay boyuna..
Qaberler ciberdi yavurlar soyuna..
‘’Qabersiz keldiler,deme son düşman,
Atınnı egerle ,yayını quşan!’’
Yavurlar,dinleri Tatar’dan ayrı;
Frank’ı,German’ı,o mürted Macar’ı..
Bekletmiy cetişdi,qulüşüb,oynab,
Collarda tusnaqlar,elçiler qaynab..
Haçların taqdılar öpüb moyunga,
Qör,topal erenler hep keldi cıyınga..
‘’barbarlar,bularnın soguşu oyın..
Din,bilgi qolıman qırayıq soyun..’’
Diy edi Yavropa,bu yavur oppa..
Tatar’dan körmegen bir yaqşı sopa..
Tatarlar turdular çınların cırlap,
Yayaların, atların altunman sırlap..
Bir soguş boldu şay..Ah Acem qorse!.
Firdevsi bulardan bir destan örse!
On kere saldırdı cavur şay gürlep
On kere qanıman cerlerni qırlep..
Oy Tatar balları bar edi cenkde..
Bularnın torunu Cengiz’de, Lenk’de..
Tütme tüt boldu ay bayraqlar qolda
Qoraylar toz boldu, sel aqdı colda..
Ay urdu cigitler narasız, sessiz..
Bir künde cılgıdı Yavropa essiz..
Cetmiş bır milletin boynunu egdi
‘’Amenna!’’dediler, Batı Han cendi.
Batı Han qolında kemigi, eti..
Yavropa o vaqıt ‘TATAR’MAN’’diy edi..
O aqşam bir toy yasadı Tatar,
O aqşam kerekmiy cıldızlar,aylar..
Çın Tatar bolardır, qaytarma bilgen,
Tatarşa cırlagan, ölümge qulgen..
Bar Tatar tek bukün caşagan bolsa,
Bukünçün tuvgan da aşagan bolsa..
‘’Biz Tatar tögülmüz!’’ diy bugün dönme..
Elbette tögülsün ay bayquş köle..
Sen bukün, oytalıq,ırgadsın, şoban!
‘’TATAR’MAN’’ desen de tabılmaz inangan..
Senin bu inkarın korkudan kele..
‘’MEN TATAR TÖGÜLMEN’’ Yavropa qule..
Azgana curegin bolsa tek senin.
Annasan cigitlik ne demek ekenin..
‘’TATAR’MAN!’’ der edin kokregin tüyüp,
‘’TATAR’MAN!’’ der edin öz tilin süyüp..
Sen Tatar tuvılsın soguşta bolmay,
Bir Batı şıgıb da kamşısın almay..
Tatarsın toy bolsa, tac, taht tursa,
Bir Cengiz qopub da ayagın ursa..
Soguştan burunda er sozü inkar,
Soguşlar bitkenson alayı Tatar..
Qabışqan betinde bolmasa esqı
Batırlar soyının al kanı,süyegi
Bazı bır sözünde bolmasa izi,
Burungu cigitler duygusu,sesi..
Oşasan bütünliy düşmanga, cavga,
Eş tuşqın kormesem kılışqa, atqa..
SENİNMEN AYTAR EDİM MEN DE : ‘’ COQ TATAR!’’
BATI’MAN; CENGIZ’MEN QOMÜLDÜ BARABAR..
Bekir Sıdkı Çobanzade
Budapeşte,31.12.1919QART DUNAYKün bata, qarañğı...
Qıp-qızıl tav yağı...
Bilkildiy, caltıray,
Qart Dunay, qart Dunay!.
Kök – bulut, cıldız coq...
Üy sıcaq, qalp suvuq...
Coq dostlar, coq canay...
Qart Dunay, qart Dunay!..
Sırımnı bildirme,
Cavlarnı küldirme,
Tatarman – Cengizday!Qart Dunay, qart Dunay!..
Ay kele uzaqtan,
Qırımdan, Qıpçaqtan,
Bugün şay ne cılay
Qart Dunay, qart Dunay?..
Taşı bol, içi keñ –
Mezarım qayda eken:
Azğana catsam ay,
Qart Dunay, qart Dunay...
Gemiler qozğala,
Burula, col ala,
Qırımğa tek barmay,
Qart Dunay, qart Dunay?..
Qırımğa oğrama,
Al-hatır sorama –
Qurursıñ, çıdamay...
Qart Dunay, qart Dunay...
Saqın sen cılama,
Bizlerni oylama,
Ümüt – deren, qayğı – say...
Qart Dunay, qart Dunay...
Bekir Çoban-zade
Budapeşt,
1919 s. yanvar 12 KEÇMİŞTEKİ SUÇLARIMIZBiri açqan kitabını, “Lânet!” diy...
Helagüge, Batı hanğa, Temirge;
Biri yazğan tarihını, “Barbar!” diy...
Bir vaqıtlar boynun bükken emirge...
“Tatar halqı, Tatar hanı! – fısılday
Kâfir, mümin – bütün dünya tilleri, –
Tatar hanı curtumıznı caqtı şay
Mengülikke ateş bolsun er ceri...”
Faqır tatar attan tüşken, şaşırğan,
Betin örte, sesin qısa, kizlene:
“Cengiz, Temir, Batını men bilmiymen,
Men olarnı iç körmedim...” – seslene...
Duşmanları: “Sensiñ! – diyler, qıynaylar,
Mına resmiñ tarihlarda körüne,
Sensiñ, Cengiz arqasından cuvurğan,
Betiñ seri, pantik murnıñ kiçkene!”
“Men tügülmen! – diy faqır, ay zarlana, –
Cengiz, Batı cınsımda iç bolmadı!
Babam, anam bir Şerife, bir Seyit,
Yaqınlarım ya bir molla, ya qadı...”
Taşlañız o faqır halqnı, suçu coq,
Suçu bolsa, caşavında ödiycek, –
Menmen Cengiz, Temir hannıñ torunı,
Menmen onıñ colun daim kütiycek...
Yüklenemen bar suçların olarnıñ:
Bizler caqtıq, Bağdadıñnı, Basrañnı,
Bizler cıqtıq sarayların Romanıñ,
Bizler soydıq aqsüyegiñ, qarañnı!.
Kel, bir sor! Beriyim ep esabın,
Dalmaçyanıñ, Macarlıqnıñ, Qazaqnıñ,
İndiyanıñ, Aq deñizniñ, Azaqnıñ,
Kel bir sor barbarlıqnıñ esbabın!..
Qılıçım coq, atlarım coq, cayavman…
Cüregimde canğan ateş duruldı...
Moynum bahtnıñ qollarında buruldı,
Bugün ölüm collarında bir savman!.
Ey, Avropa, ey, ülema, biliñiz!
Kitaplarıñ yalan aytsa daim şay,
Daim qursañ közyaşından kök saray! –
Silkinirmen, bolurman tez bir Cengiz!..
Kitaplarıñ Diclelerge atarman!
Saraylarıñ yermen yeksan etken soñ,
Balañ-çağañ otqa qurban ketken soñ,
Kene keter, mezarsız şay catarman!
Eziliyim, yükleniyim suçların!
Büyük hannıñ, büyük halqnıñ mirasın,
Yükleniyim babalarım günasın,
Şay cüriyim şu dünyanıñ ucların!...
Bekir Çoban-zade
Budapeşt,
1920 s. fevral 13 Tatar Oğlu Tatarım
Tatar oğlu Tatarım,
Tüp-temelden Tatarım.
Ata Cıngiz kününde
Adam olgan Tatarım.
Kırda doğup, atlı osup
Kımız ile beslengen.
Tatar oğlu Tatarım,
Kalkan ile bezengen.
Kırlar mana ola kelgen
Vatan ezelden.
Çin tavında aş aşap,
Su içem men ezelden
Bir ayağım Asurda,
Biri Salgır boyunda.
Timur kibi cigitler
Bek de koptur soyumda.
Bir selamga, bir tütünge
Bir kırallık satarım.
On eki Hanga taç berip,
Cigit olgan Tatarım.
Atka minsem tohtamam,
Ci(h)an çevirgen Tatarım.
Ankarada sultannı
Esir tutkan Tatarım.
İsmail Gaspıralı
******
SAVLUKMAN KAL TATARLIK
Savlukman Kal Tatarlık, men ketem cenkke,
Atımnın başı aylandı ahret betke.
Senin içun yaşadım, sensiz olsem,
Bilmem nasıl kirermen bos cennetke.
Avdarılgan al tavlar, tamular taşkan,
Bu işlerge biz tuvul, melekler şaşkan.
Hırpalangan menlikler, horlangan kızlar,
Balasın taşlap anaylar çollerge kaçkan.
Artıma baksam ak omür, aldımda olüm,
Kop uzamaz belliymen karangı yolum.
Karsambadan hafv etmey, kolgeden urkmey,
Son nefeste Tatar dep uzanır kolum.
Noman Çelebi Cihan, Akmescit 1914/1915